Colombia viert vandaag, op de nationale feestdag 20 juli, 200 jaar onafhankelijkheid. Dat gaat gepaard met veel vuurwerk, militaire parades en harde woorden richting buurman Venezuela, land dat paradoxaal genoeg 2 eeuwen geleden de bevrijder van Colombia, Simon Bolivar, voortbracht.

Maar niet iedereen doet mee aan het feestgedruis. De afro-colombiaanse bevolking bijvoorbeeld, die pas veertig jaar na de onafhankelijkheid van Colombia de afschaffing van slavernij bekwam, voelt geen reden tot grote blijdschap.

Evenmin de verschillende inheemse bevolkingsgroepen die sinds de komst van de spanjaarden eerder kunnen spreken van onderdrukking dan van onafhankelijkheid.

Zij besloten daarom hun ongenoegen te laten blijken, door te voet vanuit de regio Cauca richting Bogotá te komen, zoals ze dat ook 2 jaar geleden deden. Hun boodschap was duidelijk: de 518 jaar vóór de onafhankelijkheid betekende voor hen uitbuiting en genocide, en de 200 jaar daarop enkel een verandering van 'heer en meester' , aangezien ze nog steeds wachten op een echte onafhankelijkheid, met respect voor hun cultuur, hun sociale, economische en politieke eigenheden.

de 'Misak'  noemen zich de 'kinderen van het water' en zijn harde verdedigers van het milieu, ze voelen zich verplicht het water in hun territoria te beschermen, bijvoorbeeld tegen mijnbouw projecten die het voortbestaan van deze inheemse bevolkingsgroep in gevaar willen brengen.

Hun slogan is: 'De natuur is van jullie en van ons, laten we het beschermen en zo onze toekomst waarborgen'.

01/30